Nov 11 2011

The Real Outback: Day 9!

Published by under Heading Bush,Reizen

Om half 7 sta ik op. Het was een koud nachtje. Beter iets kouder dan te warm. Een uurtje later vertrekken we naar Kings Canyon. Ik ben moe en iedereen is moe. We staan elke dag zo vroeg op en we doen en zien zooo veel, maar over 2 dagen kunnen we uitslapen. Om 10 uur komen we aan bij Kings Canyon. ‘t is warm, maar gelukkig een beetje bewolkt. Het is een hike van zo’n 4 uur, dus de flessen water gaan in de tas, pet op en goed insmeren. Het is enorm hier. Wat een prachtige bergen weer. Weer heel wat anders dan de andere bergen en rotsen die we hebben beklommen. De Kings Canyon bestaat uit versteend zand. En als ik na een tijdje denk dat we aan het eind zijn gekomen van de berg, zie ik dat het nog eindeloos doorgaat. Wauw!

We hebben nu de ergste klim gehad en boven op de bergen nemen we even de tijd om weer op adem te komen. Ik zie een longnose lizard. Waarom die zo heet geen idee, want hij heeft een hele lange staart, maar helemaal geen lange neus… En even later zie ik z’n kindje, een kleintje. Ik ga voor deze nieuwsgierige lizard staan en… jahoor hij springt bovenop me. Eerst op m’n schoen en vervolgens springt hij omhoog om een vlieg te vangen en blijft hij op m’n broek zitten. Superschattig! ‘Nu moet je hem een naam geven, zegt Rick. En ik noem hem George ;) En elke keer als we een lizard zien, roepen we: Another George!

We gaan nu de edge van de berg beklimmen, dus Rick zegt: Zorg dat je achter mij blijft en houdt je vast aan de zijkant van de rotsen. Mm, ok… Dit is inderdaad vrij hoog en de afgrond is op 1 meter van ons vandaan. Kate staat met haar handen tegen de rotsen geklampt, maar staat er toch. Kate en ik gaan op de grond liggen met ons hoofd over het randje… spannend… ;)

We zijn op de helft en in de verte zien we water! Het laatste stukje bijna rennend, nemen we een duik in the Garden of Eden. Wat een heerlijke verkoeling en niemand om ons heen! Prachtig! Iedereen is moe, maar we moeten verder. De berg weer op en nog 3 km te gaan. De trappen worden steeds zwaarden en ik krijg m’n voeten nauwelijks van de grond. Het is zo warm, dat het enige waaraan ik kan denken, een ijskoud drankje is. Onze flesjes zijn namelijk zo warm, dat er stoom afkomt als je de dop opendraait. Aan de overkant zien we een jongen op het randje van de klif zitten. Rick roept naar hem: ‘Als je zou zien wat ik zie, zou je daar niet blijven zitten’… Het stukje waar hij namelijk op zit is nog geen 10 cm dik en er zit een scheur bij de rand… ‘Ok thanks mate!’ Dat hadden we niet fout willen zien gaan…

Het laatste stuk proberen Kate en ik zo snel mogelijk te lopen, om bij de auto te komen en de koelbox in te duiken. Bijna bij de auto, kruist een goanna ons pad, waar we niet zomaar omheen kunnen lopen voor we wat foto’s hebben gemaakt. Hij klimt zelfs een struik in. Prachtig om te zien en met zijn kleuren en figuren op z’n huid is het net een Aboriginal tekening. Hij loopt bijna het hele pad met ons mee en na teveel foto’s laten we de goanna met rust en haal ik een koude fles water uit de koelbox die ik in 1 keer leegdrink. Een half uurtje later komt de rest ook. Iedereen heeft het gehaald in deze hitte.

We lunchen op de parkeerplaats bij het Kings Canyon Resort. Het is te warm voor brood, dus maak ik een heerlijke salade. Alles en iedereen weer in de auto en op naar de volgende bestemming. Vandaag rijden we nog langer dan gisteren, maar we willen zo dicht mogelijk in de buurt komen van Palm Valley, waar we morgen heen gaan. We hebben geluk dat we maar met z’n 5en zijn, want met een grotere 4wd kan je niet in Palm Valley komen. We moeten de trailer morgen ook ergens achterlaten. Wel supergaaf dus, dat wij dat wel kunnen doen.

In de auto proberen Kate en ik op 1 bank te slapen, maar het is bijna onmogelijk vanwege alle hobbels op de weg. Er galoperen wilde paarden over de weg. Wauw, prachtige beesten. Ook loopt er een veulentje tussen. We rijden er langszaam voorbij en alle paarden kijken naar ons. Het veulentje staat achter z’n moeder en Dave zegt: Look at the little one! I think he says: mom, mom… En ik maak het af: What is that??? En Rick die totaal deze hele conversatie heeft gemist en denkt dat ik net wakker word antwoordt met: Horses… ;)

We rijden verder en gaan een weg in waar alleen 4wd’s zijn toegestaan. De weg is inderdaad nogal hobbelig en soms zo steil dat je hier met een gewone auto echt niet kunt rijden. De vanillegeur in de auto blijft lekker ruiken. Af en toe komt er zo’n geurwalm voorbij. Soms ruiken we namelijk ook wel eens andere geurtjes. Bijvoorbeeld na een hike als iedereen z’n schoenen en sokken uittrekt ;) Het is ook wel grappig hoe smerig de auto kan worden in 10 dagen. Van buiten, maar ook van binnen.

Onze kampeerplaats is vandaag bij Finke river. Voordat we de heuvel oprijden ziet Rick onze koelboxen in de rivier liggen in z’n zijspiegel. Deze zijn er weer eens uitgavallen. Het is maar goed dat deze rivier droogstaat, anders hadden we moeten zwemmen ;) De rivier bestaat uit 1 grote zandvlakte. Een prima plek om op te slapen, al zit alles daarna alleen wel onder het zand. We mogen onze swags vandaag niet onder de bomen leggen. Ze noemen deze bomen widowmakers, omdat een hoop mensen en kinderen die onder deze bomen zijn gaan liggen tijdens kampen, dood zijn gegaan vanwege een vallende tak, die de boom laat vallen als de tak dood is. Niet onder deze bomen dus! Het wordt donker en ik maak met Kate nog een paar grappige foto’s in de rivier en Rick gooit het brandhout van de auto.

We gaan om het kampvuur zitten voor ons laatste diner. ‘The diner is almost far.’ zegt Rick. Ik vind het toch very close. Rick wist dat iemand deze opmerking moest maken, maar dat ik het zou zijn… ‘You’re learning to fast ;)’  Ja gelukkig! We hebben een Australische barbie vanavond met 3 verschillende worstjes en een Griekse salade. Nog 1 keer met de gitaar om het kampvuur en het is een fantastische afsluiting! Morgen eten we nog wel 1 keer met elkaar, maar dan ergens in een café. Het zou kunnen dat we hier vanavond nog visite krijgen van een Python, maar deze zijn niet gevaarlijk… Het is nog niet zo heel laat, maar iedereen is zo moe, dat we allemaal vroeg gaan slapen.



Mijn locatie .

No responses yet




Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>