Mar 17 2012

3. New Zealand. South Island. Oostkant

Published by under Nieuw Zeeland,Reizen

17 maart: Te Anau – Queenstown (St. Patricks Day)

Na een makkelijk ontbijtje bij het meer gaan we een wandeling maken om het meer. Het is een deel van the Kepler Track, een 3 daagse wandeling met trekkershutten. We kunnen helaas niet de hele dag lopen, omdat we om 17.15 weer terug moeten zijn voor de bus, die ons dan weer op komt halen, maar een km of 20 kunnen we doen vandaag. Onderweg komen we langs een wildlife centrum en kijken hier even rond. Een enorme duif zit in een kooi, the woodpigeon. Die is best groot. Omdat we nog een stuk moeten, lopen we verder. Er is iets in m’n oog gevallen en ik vraag Danny om dit eruit te halen. Het blijkt een rupsje te zijn… Ik dacht al, dat voelt gek… Bij het begin van The Kepler Track vullen we nog even onze flesjes bij en gaan we een mooi bospad in. Het is een mooie hike, niet echt moeilijk, omdat het allemaal plat is. Bij het eind van dit pad gaat het verder de bergen in, maar dat moeten we maar bewaren voor een volgende keer. Na een lunch bij het water, gaan we dezelfde weg weer terug en hebben we zelfs nog tijd voor een drankje bij een café. Het is tenslotte St. Patricks Day, wat we eigenlijk alweer helemaal waren vergeten. Na een tweede corona vraagt de barman of we hier niet willen blijven om St P day te vieren, maar wij gaan dit met nog een aantal anderen van de Magicbus gezellig in Queenstown vieren. Om half 6 komt de bus en na nog een fish and chips rijden we in zo’n 2 uur naar Queenstown. Iedereen is groen op straat en veel mensen zijn op dit drankfeest al aardig dronken. We kleden ons om en met groene kleding en vlaggetjes op onze wangen gaan met een grote groep eerst naar the World Bar, waar we weer wat theepotjes bestellen… Vervolgens nog een dansje hier en daar en hebben we een gezellige party avond!

18 maart. Queenstown

Vandaag nog een dagje in Queenstown. We slapen een beetje uit, want dat is wel weer lekker als je niet zo vroeg met de bus hoeft. Eerst even wat dingen regelen op internet, zoals de ferry weer terug naar noord en een hotel in Wellington die we via groupon hebben. Daarna gaan we een stuk lopen. Er gaat een gondel de berg op net naast de stad, maar de vrouw die we net hebben gesproken bij het informatie centrum heeft ons verteld dat we omhoog kunnen lopen en daarna gratis de gondel naar beneden kunnen nemen en dat vinden we wel een goed plan. Het pad is steil en het is alleen maar klimmen. ‘Volgens mij zitten we op zo’n 3 kwart’ zegt Danny, maar ik denk dat we pas op 1 kwart zitten en dat komt inderdaad toch beter in de richting. Na zo’n 2 uurtjes bijna alleen maar klimmen zijn we bovenop de berg op ongeveer 450 m hoogte. Een chinees vrouwtje vraagt, nadat Danny een foto van haar en haar man heeft gemaakt, of ze een foto van ons moet maken. En daar sta ik dan met m’n rode kop. ;)

Het wordt fris en zoals gezegd nemen we de gondel terug naar beneden. Eerst kijken we even hoe de mensen voor ons dit doen. Kaartjes worden inderdaad niet gecontroleerd en ze stappen gewoon in. Dat kunnen wij dus ook. Leuk hoor, zo’n ritje. We zijn een stuk sneller beneden dan dat we omhoog zijn gekomen en gaan hierna nog even naar een café met een haardvuur om op te warmen.

19 maart: Queenstown – Dunedin.

Een nieuwe buschauffeur stopt bij ons hostel, Craig. ‘Waar gaan jullie heen?’ ‘Top up.’ ‘On Top bedoel je.’ o, ja… die ja. ;) Na zo’n 5 uur komen we aan in Dunedin. De stad van de Cadbury chocolade fabriek. Met weer een leuke magic prijs, bestellen we 2 kaartjes. Wel fijn dat Magic bijna voor alles leuke aanbiedingen heeft, aangezien alles toch wel heel duur is. Nog even een rondje door de stad en dan om 3 uur staan we bij de fabriek. Meteen krijgen we een chocolaatje om op te eten tijdens het intro filmpje. Mm lekker, zo’n rondleiding… Voor ons haar krijgen we een netje voor de hygiene. Danny krijgt er nog 1, voor z’n baard… ;) En dan gaan we de fabriek in en krijgen we allemaal een tasje met een reep, om nog meer chocola in te kunnen stoppen tijdens de tour. We zien hoe de chocola wordt gemaakt en verpakt en zien een enorme chocoladefontein. Met een gevuld zakje lopen we de chocoladefabriek uit.

Omdat een aantal personen waar we nu al een tijdje mee reizen, vanaf morgen een andere weg gaan, gaan we met de hele groep uit eten. Met o.a. Manon en Anouk uit NL, Stuart en Bob uit Engeland, waar we het meest mee hebben gedaan, gaan we naar de Thai. Na een lekkere maaltijd doen we nog een paar potjes pool, waar ik met Bob een goed team ben tegen Stuart en Danny. Erg leuk.

20 maart. Dunedin – Lake Tekapo.

In Dunedin is de steilste straat ter wereld en dat is wel een bezoekje waard. Met de magicbus rijden we hier naartoe en niet iedereen stapt uit de bus, omdat het nog vrij vroeg is, maar Danny en ik doen zelfs een wedstrijdje wie het eerste boven is… hihi… Een echte fotofinish! Zo dat is echt steil zeg. Bob en stuart proberen een beetje te voetballen, maar dat is best lastig als de bal alleen maar naar beneden rolt. Wij kunnen nu iig zeggen dat we op de steilste straat ter wereld geweest zijn.

De tweede stop vandaag is voor Lake Tekapo met daarachter Mt Cook. Een prachtig uitzicht waar we even wat foto’s maken. Niet veel verder is ons hostel. Craig heeft voor vanavond geld bij alle passagiers verzameld die mee willen doen met de bbq. Hij heeft hier boodschappen voor gehaald en vraagt een aantal mensen om te koken en de rest om af te wassen. Als je wilt koken, moet je er om 6 uur zijn. Het is nu bijna 4 uur en dus hebben we nog even tijd om de omgeving te verkennen. We zitten met het hostel aan het meer en dus willen we hier een wandelijk gaan maken. Het begin van het meer is heel ondiep en daarom is het ook wel heel leuk om hier foto’s te maken. Ook de zeilsteentjes blijven erg leuk. En onze lange wandeling wordt niet langer dan een paar 100 meter, maar lol hebben we wel. Om 6 uur staan we in de keuken, eigenlijk ook omdat we niet af willen wassen. De koolsla is onze taak en met botte messen en zonder snijplanken maken we er toch een hele lekkere koolsalade van. De hamburgers en worstjes zijn klaar en het eten kan beginnen. Erg leuk dat een buschauffeur zoiets organiseerd, want het is toch z’n vrije tijd. Het wordt koud en na een heerlijk ijstoetje na trekken we handschoenen en jassen aan en gaan we nog even terug naar het meer om voor het helemaal donker wordt nog een paar stenen te laten zeilen.

21 maart. Lake Tekapo – Christchurch – Kaikoura

Met spierpijn in m’n arm word ik wakker… hoe zou dat toch komen!?! Om 7.30 u wachten we met z’n allen binnen op de bus. Het heeft gevroren vannacht, dus het is aardig koud. Met de bus rijden we eerst naar de Mouraki Boulders, oftewel grote ronde keien op het strand. Het is superdruk, omdat er een aantal toeristenbussen tegelijk zijn gestopt. Toch wil ik hier een foto maken, ik moet toch kunnen laten zien dat ik hier ben geweest. :)

We rijden verder en gaan door Christchurch heen. Overal in de stad zijn de vernielingen van de aardbevingen nog te zien. Er is veel gesloten en dat is ook de reden waarom de Magic bus er niet meer stopt. Het schijnt dat er nogsteeds 5 keer op een dag een kleine aardbeving hier is, maar wij hebben dat niet meegemaakt.

Door naar kaikoura, waar het helaas regent. We zitten hier in de Dusky Lodge voor 2 nachten en morgen gaan we een Whale watch tour doen. Gaaf!

22 maart. Kaikoura.

De Whale Watch begint pas om 12.45 u, dus eerst hebben we genoeg tijd om te ontbijten en te wassen. Het zonnetje schijnt en dus een supermooie dag om de zee op te gaan. We lopen richting het Whale whatch centrum en kopen onze kaartjes. Met een busje worden we naar de boot gebracht en daar gaan we dan. De boot gaat superhard en de golven zorgen ervoor dat de boot hard op en neer gaat. Fijn… Ik ben blij dat ik een pilletje heb genomen… We gaan langzamer en de kapitein hangt een sensor in het water om te luisteren of er walvissen in de buurt zitten. We varen nog iets verder, maar niet heel snel. We mogen naar buiten, want er zwemt een walvis in het water vlakbij. We gaan naar boven en… wauw!!!! wat een beest. Prachtig. En zo groot. Elke 15 seconden spuit hij het water naar boven. Dit is zoooo gaaf!!! De enorme walvis die we hier zien is een spermwhale, de meest voorkomende walvis. Hij is ongeveer net zo groot als de boot en dat zwemt hier gewoon naast ons. Na een paar minuten heeft de walvis genoeg zuurstof om weer zo’n uur onder water te blijven en laat hij een prachtige staart zien als hij onder duikt.

Zo zien we nog een andere walvis die zelfs nog een keer boven komt, omdat hij waarschijnlijk te weinig zuurstof had. Geweldig om te zien. Naast deze walvissen zijn er ook een hoop albatrossen. Een enorme zeevogel. Het zou leuk zijn als we een walvis en een albatros tegelijk op de foto kunnen krijgen, maar de enige vogel die in de buurt komt is een kleine zeemeeuw. Ook wel grappig.

We hebben nu 2 walvissen gezien en de boot vaart nu een stukje verder naar een plek waar dolfijnen zitten. En niet maar een paar, maar wel honderden. Het zijn Dusky Dolphins, dat verklaart ook gelijk de naam van ons hostel. Ze zwemmen overal om ons heen, doen kunstjes en maken mooie formaties. Superleuk om te zien. Ook zwemt er nog een zeehond tussen, die in het water een stuk sneller is dan op het land. Deze tour is ons geld zeker waard! Op de terugweg zie ik in de verte weer een walvis het water naar boven spuiten. 5 minuten later wordt dit ook doorgegeven via de walky talky’s, maar wij hadden hem al gezien. ;)

Na deze supermooie tour is een visje wel gepast en die halen we dan ook bij een visboer in het centrum. We lopen langs een café met een bord buiten. 50/50 kans op een gratis drankje. Bij de barman zeg je kop of munt en als je het goed hebt krijg je hem gratis. Danny heeft het goed, ik niet, dus alsnog 2 voor de prijs van 1! Zoiets zouden ze nou in NL ook eens moeten doen… ;) Leuk.

23 maart. Kaikoura – Picton – Wellington.

Onze eerste stop vandaag is een prachtige lokatie. Het café zit aan het strand en heeft een geweldig mooie tuin. Danny heeft een home made sausage roll bestelt die iets groter is dan normaal en daarom delen we hem maar. Hij smaakt goed! Lekker met de koffie ;)

En na nog ongeveer 2 uurtjes rijden komen we weer aan bij de ferry in Picton. Om 1 uur stappen we weer op de boot en zeggen we het zuidereiland vaarwel, maar ik zou hier zeker nog eens terug willen komen! Wat een geweldig eiland.

Wordt vervolgd…

(foto’s toegevoegd in het Nieuw Zeeland album op picasa)

Mijn locatie .

One response so far




One Response to “3. New Zealand. South Island. Oostkant”

  1.   tante aadon 13 Apr 2012 at 09:18

    dag linda wat maak je toch een avondtuur mee.als ik het goed heb zijn wij ook in picton geweest ik zal het aan tante riet
    vragen
    .dinsdag hebben we un zustersdag bij tante Riet .nog veel plezier .en een goede vlucht terug.gr tante aad.

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>