Mar 23 2012

4. Laatste dagen New Zealand. North Island. Van zuid naar noord.

Published by under Nieuw Zeeland,Reizen

23 maart. Wellington.

In Wellington worden we na een telefoontje opgehaald door iemand van het hotel waar we een nachtje slapen. We hebben dit via groupon gedaan en daarom dus een nachtje in een hotel voor ongeveer de prijs van een hostel. Een busje van het hotel komt aanrijden en we stappen in. Danny eerst en daarna ik. Ik vergeet even dat ik m’n grote backpack nog op m’n rug heb en stap de auto in, maar dat gaat natuurlijk niet. haha… We checken in en nemen de lift naar onze kamer. Het ziet er een beetje oud uit, maar het is prima. We hebben ook gratis internet, dus dat proberen we gelijk even uit. Mmm… een code. Ik loop naar de receptie om de code te halen en kom terug om dit aan Danny te vertellen. ‘6 keer 0 en 6 keer 1′ Danny kijkt me raar aan, ‘hoe weet jij dat nou weer?’ Danny dacht dat ik in de badkamer was en had ondertussen met de telefoon op de kamer naar de receptie gebeld… en had dus waarschijnlijk de man aan de telefoon toen ik daar stond te wachten… :) Het hotel ligt aan de botanical gardens, waar we een wandeling door maken en vervolgens de cable-car nemen om in de stad te komen. Best leuk zo! In de stad zoeken we een leuk tentje uit om te eten, aangezien er in het hotel geen kookgelegenheid is. Maar dat is natuurlijk helemaal niet erg… ;) Aan een tafeltje in het midden van het restaurant, bestelt Danny een biertje en ik een wijntje en omdat het happy hour is krijgen we er allebei 2.. gezellig. We eten heerlijke calamaris en spareribs, die echt heel goed gemaakt zijn. En na dit gezellige etentje spreken we af met Nick, een vriend van Danny uit Perth, en drinken we gezellig wat.

24 maart. Wellington – Turangi.

Om 6 uur staat de wekker, want omdat we nu niet bij 1 van de pickup hostels zitten, moeten we eerst nog een bus nemen naar de stad. Om half 8 komt de bus en dus willen we om 7 uur de bus nemen. Bij de bushalte blijkt dat we naar de weektijden hebben gekeken en hebben we de bus gemist. Ok een taxi dan maar. De vrouw bij de bali belt een taxi voor ons en eindelijk na 20 min. komt deze. De taxichauffeur zet ons af op het moment dat de bus er net aankomt… gelukkig we hebben het gehaald. Ross is weer onze buschauffeur, dus dat is wel grappig. Met maar een stuk of 10 mensen zitten we in de bus en rijden we richting Tui. Bij Tui is, door de naam al te bedenken, de TUI Brewery. Om 11 uur worden de eerste biertjes al gedronken.

We rijden na de lunch door naar een kiwipark. Hier hebben ze kiwi’s in een ruimte waar ze overdag denken dat het nacht is en andersom. we willen dit wel even zien en kopen kaartjes. Wat een grappige beesten die kiwi’s. Ze springen heen en weer, lopen over bomen en zijn superactief, maar wel een beetje instabiel, want ze vallen continu om. Misschien wel omdat ze geen armen of vleugels hebben… heel apart. Nou hebben we toch nog kiwi’s gezien, want in het wild zijn ze haast niet te vinden, ook vooral omdat ze ‘s nachts leven. Buiten hebben ze nog meer vogels, waaronder ook de Kokako, die z’n eigen naam zegt en iedereen toefluit, fuutfuw… hihi.

Na een uurtje in het park rijden we door naar Turangi. Vanuit deze plaats willen we de Tongariro crossing nog gaan doen, die we op de heenweg hebben overgeslagen. In Turangi laten we onze tassen even bij het informatiecentrum, tijdens het boodschappen halen en bellen ze vervolgens voor ons naar het hostel, zodat er iemand komt om ons op te halen. Ian, de eigenaar van het hostel komt met een auto en een karretje om ons op te halen. Het is maar een klein stukje, maar toch is het fjn dat we niet hoeven te lopen. Ian vertelt ons van alles over het hostel en over de crossing. Het weer is niet echt goed vandaag, maar wie weet wordt het morgen beter. Het hostel is grappig en huiselijk tegelijkertijd. Overal hebben mensen schilderingen gemaakt op de muren en de kinderen van Ian spelen tussen de backpackers. Het is echt een leuk hostel. We maken vanavond taco’s, waar we altijd wel goed in zijn en maken 2 schalen vol, wat uiteindelijk veel te veel, maar wel heel lekker is.

25 maart. Tongariro crossing.

Het regent buiten, maar toch willen we 1 van de mooiste wandelingen ter wereld niet overslaan en staan we op tijd op. Om 7.30 u hebben we ontbeten en staan we klaar om weg te gaan. Ian die voor ons de bus zou bellen, vertelt ons dat we beter om 9.30 u kunnen gaan, omdat het dan waarschijnlijk opklaart. Hij wil ons dan wel brengen. Dus 2 uur in de regen lopen, of gebracht worden en iets later beginnen. We nemen zijn aanbod graag aan en gaan dus maar even Ice Age kijken. Om 9.30 u brengt Ian ons en een Canadese jongen naar het begin van de Tongariro crossing en het weer ziet er goed uit. Dus dat is heel fijn. Bij aankomst zit er een groepje van 5 verkleumde meiden die de crossing dus wel vanmorgen hebben gedaan en helemaal doorweekt zijn. Ian neemt ze mee in de auto en ik ben blij dat we hem wat later doen! Het trekt helemaal open en het is een prachtige wandeling. Natuurlijk maken we ook even wat foto’s bij Mt Doom (Lord of the Rings). De crossing is bijna 20 km en gaat langs 3 vulkanen, resten van lava, meren en grote kraters. Het is echt geweldig. Bovenop de berg is het toch wel erg koud en zitten we middenin de wolken. Danny die weer heel slim zijn handschoenen mee heeft, geeft deze aan mij, en doet zelf z’n extra sokken om z’n handen… (goed voorbereid Linda…) Harde wind blaast ons af en toe bijna om en soms gaan we even met z’n 2 laag bij de grond zitten, omdat het toch wel heel hard is zo op de rand van de berg… Naar beneden door de zachte grond is het best steil en ook hier is de wind vrij hard. Veel mensen lopen met gidsen en met stokken, maar wij gaan ze voorbij. De weg naar beneden geeft een mooi plaatje met emerald and blue lakes. Geweldig! En daarachter in de zon kunnen we ver over het national park kijken. Na een lunch achter een berg bij een meer, waar we goed beschut zitten tegen de wind, lopen we nog zo’n 8 km en komen we aan bij de andere kant van de crossing. Ian komt ons hier ook weer ophalen, wat echt fantastisch is, omdat het toch zo’n 25 km van het hostel vandaan is. We betalen hem wat geld voor het rijden (alsnog minder dan de shuttlebus) En na een lekkere maaltijd en een douche gaan we vroeg op bed.

26 maart. Turangi – Taupo.

Vandaag hebben we nog genoeg tijd om Turangi een beetje te bekijken, want pas om 3 uur worden we opgehaald met de Magicbus richting Taupo. We maken een wandelingetje naar de termal pools, die we uiteindelijk niet zien, omdat het veel te ver is. En maken een paar tosti’s in het hostel. We bedanken Ian voor z’n goede service en lopen naar de plaats waar de bus ons ophaalt. Met bijna een uur vertraging komt de bus en rijden we in een uurtje naar Taupo. Taupo is al bekend voor ons en dus houden we het rustig vanavond. Met onze altijd toch wel luxe maaltijden voor hostels, genieten we van een steak en eten we taart als toetje… ‘Jullie hebben vast iets te vieren?’ haha… nee… nouja… bijna 4 maanden bij elkaar… :)

27 maart. Taupo – Auckland.

Om 7.15 u zitten we alweer in de bus op weg naar Wellington. Het wordt een lange dag. Onderweg is weinig te zien en er is ook te weinig tijd om te stoppen. Om half 5 komen we eindelijk aan in het hostel waar we met een leuke actie een double hebben in Base. Een hele fijne kamer die we op onze laatste dag ook nog wel kunnen boeken.

28 maart. Auckland – Pahia (Bay of islands)

Omdat Danny per ongeluk the Bay of Islands tour ook in z’n buspas had, gaan we ook nog naar het noorden. Om 7.30 u worden we opgehaald door een minibusje. Er gaan niet zoveel mensen naar het noorden en dus is er ook geen grote bus voor nodig. Nigel, die eigenlijk baas is van de buschauffeurs, rijdt vandaag, wegens omstandigheden. We zitten met Michelle (weer een andere Michelle uit Canada) en een Oostenrijkse jongen in de bus. Dat is het voor vandaag. Het is gezellig in de bus. Nigel vertelt een hoop en heeft ook wel humor. We gaan lunchen bij een mooie waterval. Boven is het zonnig en wel heel lekker. we lopen boven de waterval langs en Danny wil graag daar beneden zitten bij die picnictafel. ‘Het is daar niet zonnig en volgens mij ook nat’. ‘Nee joh, we lopen er gewoon heen’. Na een korte wandeling komen we beneden bij de waterval. Het is hier wel mooi. Wel jammer dat de picnictafel die er staat te nat is om op te zitten en het er best koud is… ;P Toch maar boven eten dan… Michelle komt er ook gezellig bij zitten.

Nigel haalt ons weer op en we rijden door naar Pahia. In het hostel krijgen we een dorm met 6 bedden, waarvan 1 een 2 persoonsbed is. Relaxed! En helemaal, omdat achteraf blijkt dat er verder niemand meer bijkomt… We huren gratis fietsen voor een uurtje bij het hostel en willen naar de watervallen fietsen… Nigel had gezegd dat dat kon. Bij de ingang van het pad staat een bordje met ‘fietsen verboden’… mmm jammer. Lopen wordt te lang, omdat de fietsen in een uur weer terug moeten. Nouja, dan maar boodschappen halen… Met een Lindauer champagne spelen we een tijdje Australisch triviant, wat nog best lastig is. En vervolgens gaan we naar Base voor de bbq waar we ons voor hebben aangemeld waar we met Michelle ook nog gezellig wat drinken.

29 maart. Pahia – Hokianga.

We kunnen vandaag een beetje uitslapen. Precies om 8 uur staan we bij de bus en deze keer is de bus iets voller met ongeveer 12 mensen. Nigel vraagt ons: ‘Danny and Linda, still want to go sandboarden?’ Jaaaaa!!!! In iets meer dan een uurtje komen we in Hokianga en maken we ons klaar voor het sandboarden. Michelle gaat ook gezellig mee. Door een klein bootje worden we opgehaald en gaan we aan de overkant naar de duinen. Schoenen en sokken uit… Het is nu nog koud, maar daar gaat snel verandering in komen. Ok, hier zijn de bodyboardjes, tussen de vlaggen blijven en veel plezier. Moeten echt helemaal van boven naar beneden… wooow, dat ziet er best hoog uit. En na een goede klim, gaat Danny als eerste naar beneden. Dat gaat best hard… Supergaaf. Ik ga er achteraan en dit is echt leuk!!!!! Het enige jammere is die klim naar boven. Je bent een paar minuten bezig om boven te komen en in een paar tellen beneden. Maar het is erg leuk. Na een uurtje hebben we het warm en zijn we best kapot. Een goede ochtendgymnastiek dus!

Vervolgens worden we met de bus afgezet bij een parkeerplaats en opgehaald door Sue van het hostel: globetrekkers. Ook Michelle gaat met ons mee. Danny en ik hebben een eigen huisje met een kamer en een balkonnetje. Superleuk! En het hostel is geweldig. Sue maakt ons wegwijs en vertelt ons ook dat we al het fruit wat hier groeit mogen plukken en eten. Wat het allemaal is, weten we niet, maar het smaakt heerlijk. Morgen gaan we bone carven en omdat het wel handig is om van tevoren een ontwerp te hebben, gaan we aan tafel zitten en proberen we wat te maken. Danny maakt iets met dolfijnen, ik vind het leuk om een soort tribal te maken met de letter L. Uiteindelijk hebben we allebei redelijk in ons hoofd wat we willen maken en kunnen we dit morgen meenemen.

We lopen even… tenminste dat is de bedoeling… naar de supermarkt en halen eten voor vanavond. Als we terugkomen hebben we nog iets meer dan een half uur om pannenkoeken te maken, voor we opgehaald worden voor de Footprints tour van vanavond. Dit is een van de beste guided nighttours in NZ. Helaas mislukken de pannenkoeken en besluiten we na de tour maar te eten. Bill, een Maori man komt ons ophalen. Hij praat in Maori en daarna vertaalt hij het in het Engels. Met een busje rijden we naar een mooi uitkijkpunt op de berg. in de bus stelt Bill zich voor en mogen wij ons 1 voor 1 voorstellen. Michelle en nog 2 andere vrouwen zijn mee. We komen aan bij een bos waar we een wandeling gaan maken. Bill loopt voorop. Hij loopt niet snel, maar vertelt daarnaast een hoop leuke en interessante dingen. De Cody bomen die hier staan, groeien alleen in NZ en het grappige aan deze bomen is dat ze zo hoog groeien als de bomen die er omheen staan. Dan stoppen ze met groeien in de hoogte en gaan ze groeien in de breedte. Bill laat ons ruiken aan de t-tree bladeren en ik raad meteen dat het van deze boom komt… :) The four sisters komen eraan. Dat is leuk… Er staan 4 bomen in een rondje bij elkaar. De oudste is het dikst en de jongste het dunst. Daar moet ik natuurlijk even mee op de foto :)

We zien enorme bomen en op een paadje moeten we degene voor ons volgen en mogen we niet omhoog kijken, want Bill heeft een surprise voor ons… ‘niet kijken Linda…’ haha. ‘Ok, kijk nu allemaal naar links, mooi he’… uhm ja… maar niet heel bijzonder. ‘Kijk nu eens achter je’. En achter ons staat een superdikke Codytree. Wauw!!! maar dit is nog niet eens de grootste. We zijn namelijk op weg naar de Father of the Forest. De op 1 na grootste Codytree. Bill begint met Maori gebeden en gaat zingen. Tijdens dit gezang lopen we op de Father of the forest af. Ik zie hem al, ´woooow´ En dan ziet Danny hem ook. Amazing! De boom is zo´n 17 m. breed en is 3000 jaar oud. Enorm dus!

We lopen terug via hetzelfde pad. Bij een groot hol blijven we staan en Bill vertelt ons dat dit een Hobbithol is. uhu… Het grappige hieraan was dat ik op de heenweg de grap maakte tegen Michelle en Danny: Hé kijk, een hobbithol… Leuk. De hobbits zijn natuurlijk niet echt, maar de kiwiholen wel. helaas geen kiwi’s gezien, wel een hoop spinnen.

Na deze Father of the forest, gaan we ook nog naar the Lord of the Forest en dit is zoals je al kunt raden: de grootste Codytree die er is. Na een korte wandeling met weer een aantal liedjes van Bill gezongen en gefloten komen we bij the Lord of the Forest. Wat een enorme boom! Deze is niet zo breed als de father of the forest en maar 2000 jaar oud, maar deze is wel 52 m hoog. Geweldig om dit weer mee te maken. Bill steekt een stukje hars aan van de Codytree en geeft alle vrouwen een klein stukje om mee te nemen. Als je erop wrijft ruik je de hars. Een superbijzondere ervaring!

Op de terugweg vertelt Bill ons over de possoms in NZ. In AU zijn ze beschermd, maar hier in NZ is een goede possom een dode possom, omdat ze alle bomen kaal vreten. Niet veel later zien we er 1 op de weg. Bill zegt: a bad possom… En na een hobbel: ‘Now it’s a good possom’… Eigenlijk best zielig, maar toch kunnen we ons lachen niet inhouden. Na deze geweldige tour maken we bij het hostel nog snel onze pannenkoeken af en kunnen we eindelijk eten.

30 maart. Hokianga.

Nog 1 dagje in Hokianga. Om 9 uur worden we opgehaald door James voor de bone carving. Bij zijn huis stappen we uit en laten we in de woonkamer onze ontwerpen zien. Die van mij is gelijk goed en ik kan hem op het bot gaan tekenen. Danny moet die van hem nog een beetje aanpassen en Michelle moet hem nog maken. Ik kan hem ondertussen al gaan uitzagen. Dit moet aardig precies gebeuren, maar lukt best goed. Met een paar kleine veranderingen heb ik mijn ontwerp uit het bot gezaagd. Nu schuren en bewerken. Danny doet er iets langer over, omdat zijn ontwerp best lastig is: 2 dolfijnen in elkaar. Na ongeveer 5 uur heb ik hem af en ben ik tevreden. Danny is nog iets langer bezig, maar heeft uiteindelijk ook een supermooi ontwerp! Dat hebben we toch best knap gedaan. Misschien wel een idee om dit in NL ook te proberen. Tevreden met onze kettingen komen we terug bij het hostel. Sue is heel enthousiast en dat geeft ook weer een goed gevoel. Met een drankje en wat fruit uit de tuin gaan we darten en win ik… hihi… (sorry Danny) Na nog een korte strandwandeling koken we en genieten we nog even van dit fijne hostel.

31 maart. Hokianga – Auckland.

Alweer de laatste dag van dit geweldige avontuur. We worden om 10 uur opgehaald door de Magicbus. We rijden langs the lord of the Forest en dat is ook nog wel leuk, omdat we deze alleen in het donker hadden gezien. Na deze korte stop gaan we verder en om de tijd te doden doen we een quiz. Jongens tegen de meiden. De jongens zijn aan de beurt: ‘wat is de luchtdruk van een autoband?’ En creepy of niet: nog geen 2 tellen later hebben we een lekke band. Midden op de weg staan we stil in the middle of nowhere. De buschauffeuse belt de anwb en die komt na 2 uur om de band te vervangen, maar stom genoeg is nu door de gevarenlichten de accu leeg. Een ander mannetje komt een half uur daarna langs om dit weer te fixen en we kunnen weer verder. Na 3 uur kunnen we eindelijk weer verder en om 5 uur komen we aan in Auckland waar we nog een nacht in Base slapen. Morgen nog een gratis magic shirt halen, omdat we zo lang vastgestaan hebben met de auto… en dan weer terug naar Brisbane…

 

Wat een fantastisch avontuur!!!

Mijn locatie Russell, Northland, New Zealand.

6 responses so far




6 Responses to “4. Laatste dagen New Zealand. North Island. Van zuid naar noord.”

  1.   tante aadon 26 Apr 2012 at 10:01

    hoi linda je zal nu wel terug zijn in nederland het zal wel weer wennen zijn met die kou.en nu begint het gewonnen leven weergr tante aad.

  2.   Sandraon 21 Apr 2012 at 18:01

    Hee Lin,
    Wat een gave verhalen. Wat heb je ongelooflijk veel meegemaakt, ontzettend leuk om alles te lezen.
    Ook erg mooie foto’s, wauw.
    Voor nu: veel plezier nog in Bangkok en goede reis terug naar NL. XXX

  3.   Opa en Omaon 21 Apr 2012 at 13:12

    Hallo Linda,
    Wat kun je toch mooie verhalen vertellen en met zoveel
    enthousiasme. We proberen ons een voorstelling te maken
    van wat je schrijft maar dat is maar een zwakke poging.
    Jullie maken zoveel bijzondere dingen mee.
    Het is maar goed dat je het allemaal intikt, want het is teveel
    om te onthouden. En dan al die foto’s. Je zou er een
    reclame-folder mee kunnen vullen.
    Je bent inmiddels al bezig met je terugreis en over een paar weken zien we je weer in levende lijve.
    We wensen je een goede reis en zijn benieuwd hoe
    je er uitziet na al die ervaringen.
    Groeten van opa en oma.

  4.   Sheron 20 Apr 2012 at 21:19

    Ja, ik heb Bill ook als guide gehad…wow, wat was dat indrukwekkend! Leukleuk..:) tot snel! xSher

  5.   Peteron 20 Apr 2012 at 17:06

    Prachtig die enorme bomen. Op de foto’s had ik ze al gezien.
    Leuk verhaal weer. Tot gauw

  6.   inaon 20 Apr 2012 at 12:29

    Linda wat beschrijf je je avonturen toch leuk, heb net pauze en de tijd vliegt met lezen. Maar het einde is nu in zicht he.
    Ik hoor dat je de 25 weer in dit koude kikkerlandje aankomt,
    Goede reis terug, groetjes Ina

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>