Mar 01 2012

Vervolg van Cairns naar Brisbane

Published by under Reizen,Roadtrip

1 dag later zien we dan toch onze platypus. Bij de Broken River maken we een wandeling en nog geen 5 minuten later zien we iets onder duiken. Jahoor, daar is hij dan. Een leuk beestje om te zien. Even komt hij boven om adem te happen en gaat dan weer naar beneden. Na een paar goeie foto’s maken we een wandeling hier in het national park en rijden we weer verder richting zuiden.

We komen langs Rockhampton waar we de steenbokskeerkring passeren. Hier bezoeken we de gratis dierentuin waar ze echt wat leuks van hebben gemaakt en eten een visje onder de Banyan Fig Trees (enorme bomen) bij het Teahouse.

We komen vervolgens in het plaatsje Mount Morgan, wat heel bijzonder schijnt te zijn, maar waar wij een beetje de kriebels van krijgen. Het volk hier is een beetje apart en nadat we een swingbridge, een vorig jaar ingestorte swingbridge en wat uitzichtpunten hebben bekeken, gaan we er maar weer snel vandoor.

Op naar Emerald. Aangezien we tijd over hebben, kunnen we net zo goed nog een beetje het binnenland in gaan. In Emerald willen we op de gratis camping gaan staan bij de Botanical Gardens, maar helaas zijn deze helemaal overstroomd en rijden we dus maar een stukje verder. We komen uit in Sapphire en dit is, zoals de naam al zegt, een dorpje waar ze safier hebben. Omdat wij dit natuurlijk ook wel willen vinden, besluiten we bij een mijn een emmer met stenen te kopen. Niet zomaar een emmer, maar 1 met saffiertjes erin. We moeten dit op een speciale manier zeven en uiteindelijk vinden we aardig wat saffiertjes. Opsturen naar Thailand en we kunnen voor een aantal saffiertjes toch ongeveer 30 dollar rekenen. Toch leuk, als je maar 20 voor de hele zak hebt betaald. Hierna gaan we zelf nog met een emmer de fossickgebieden in om saffiertjes te zoeken. Eigenlijk heb je hier een licensie voor nodig, waardoor we even schrikken als er een man in een auto stopt en Danny naar zich toe roept. Maar deze man heeft in een aantal jaar al zoveel steentjes bij elkaar gevonden, dat hij Danny een handje stenen geeft. Die stoppen we bij het zakje naar Thailand!

Na 1 nacht in Sapphire willen we naar een National Park onder Emerald. Dat is het plan, maar helaas pakt dit iets anders uit. Op de weg naar Emerald begint het bij de motor een beetje naar verbrand rubber oid te ruiken. Ook maakt de auto een raar geluid en stoppen we maar even. We kunnen niet direct iets vinden en omdat we hier geen bereik hebben met onze telefoons rijden we toch nog 10 minuten verder naar Emerald. Daar bellen we naar het bedrijf waar we de auto vandaan hebben en even later komt er een mannetje van de wegenwacht. Hij adviseert ons niet verder te rijden, omdat de stuurbekrachtiging het bijna gaat begeven. Bij de garage wordt een nieuw motortje bestelt en deze komt als het goed is morgen binnen. Omdat we niet veel verder mogen rijden, gaan we naar de dichtstbijzijnde camping, die jammer genoeg niet heel bijzonder is.

Op Danny’s verjaardag (14 februari) zitten we dus in Emerald. Met slingers en pannenkoeken maken we er een leuk feestje van. Daarna nog een koffie met een valentijnstaartje en een wandeling bij een reuze ‘van Gogh’ (De Zonnebloemen) schilderij. Helaas vandaag geen belletje van de garage en dus moeten we nog een nacht blijven.

We bezoeken nog de botanical Gardens, op de plek waar het niet is overstroomd en vermaken ons met de draaimolenfietsjes en een filmpje in de van.

Uiteindelijk, na 4 dagen Emerald helemaal te hebben gezien, waar de supermarkten en de Mac Donalds voor internet ons nu een beetje de strot uikomen, wordt de auto gemaakt. De tijd die we over hadden zijn we nu weer kwijt en dus besluiten we weer terug naar de kust te gaan.

Na 1 nacht in Blackwater op een prachtige gratis camping met goede faciliteiten gaan we naar Blackdown Tableland. Dit schijnt een heel mooi national park te zijn in de bergen, waarvoor je telefonisch een plekje moet reserveren. De bochten naar boven en de gladde onverharde weg maken het nog aardig spannend. Ik ben blij als we bij de camping aankomen, maar dan blijkt na een rondje camping met grote gaten in de weg, waarbij we de onderkant van de auto af en toe flink raken, dat we een plekje naast de ingang hebben. ;) Het is hier wel echt prachtig. Het plekje wat we hebben heeft een eigen kampvuurtje en bankjes om op te zitten. Het is al vroeg koud aan het worden en in de verte zien we dat de andere mensen die op deze camping staan kampvuurtjes maken en Danny maakt ook ons vuurtje aan met wat hout uit het bos. Er stond ons een koud nachtje te wachten en dus komen hier voor het eerst de fleecedekens tevoorschijn.

De volgende ochtend worden we zo’n beetje omsingeld door goanna’s (reuze hagedissen) 1 probeert zelfs de van in te komen, maar klimt later toch maar de boom in als het hem niet lukt. We maken hier nog 2 mooie wandelingen in ongeveer 4 uur en gaan dan weer de bochtige weg terug.

De volgende bestemming is Angus water en Town of 1770 waar we 2 dagen blijven. Het water is hier prachtig en dat gaan we dan ook van op zee bekijken. We doen hier de sunset kayak tour. Rond 4 uur gaan we weg en met zonsondergang drinken we met de tour een wijntje op het strand. We proberen het kayaksurfen nog uit en gaan met helpjes op de golven in, maar helaas zijn de golven hier vandaag niet goed voor, omdat ze van alle kanten komen. We weten nu wel hoe het moet, dus wie weet kunnen we dit nog eens zelf proberen.

Op 21/2 rijden we naar Burnett Heads. Hier in de buurt schijnen heel veel schildpadden te broeden. Op een soort volkswijkcamping met 90% vaste caravans zetten we de van neer en rijden we na een vroeg diner richting Mon Repos (het plaatsje wat ook toevallig bij de top 5 staat in mijn dagboek…) :) Niet druk qua mensen, maar wel qua schildpadden, en dat klopt wel.

Om half 7 staan we in de rij bij het schildpaddencentrum en krijgen we een video te zien. Omdat we niet met z’n allen tegelijk het strand op kunnen worden we in groepen ingedeeld. Dit doen ze op volgorde van boeking en daarom komen wij in de laatste groep en moeten nog een tijd wachten voor we het strand op mogen.

Uiteindelijk rond 12 uur worden we opgehaald. Er zijn namelijk net hatchlings (net uit het ei gekomen schildpadjes) gevonden. Ze hebben deze hatchlings eerst gevangen, om ze even te kunnen onderzoeken en daarna in een emmer gedaan en weer meegenomen naar dezelfde plek. Met onze poncho’s en regenjassen aan, want het regent, staan we er in een grote kring omheen en krijgen deze kleine schildpadjes even te zien en mogen ze aanraken. Heel speciaal! De emmer die op het strand staat is niet groot, maar toch komen er nog zo’n 100 kleintjes uit als we ze vrijlaten. Elke 2 meter staat er iemand op het strand met een zaklamp, om de hatchlings de goede kant op te leiden en de schildpadjes kruipen over het strand tussen de benen van deze mensen door het water in. Een prachtig gezicht om te zien. Omdat de vrijwilligers die hier werken hopen dat er nog wel iets komt blijven we nog even wachten.

Rond kwart voor 1 krijgen we te horen dat er een schildpad het strand op is gekomen om eieren te gaan leggen, wat bijzonder is voor deze tijd van het jaar. Niet veel later staan we met z’n allen om dit grote schildpad heen en kunnen we de eieren in het gat zien vallen. Wauw, wat bijzonder! Als de eieren allemaal zijn gelegd gaat ze het gat weer dicht maken en mogen wij foto’s maken. Het schild wordt gemeten en deze is ongeveer 90 cm. Aardig groot dus. De camera’s moeten weer uit en we wachten tot ze weer terug de zee in gaat, om vervolgens de eieren weer uit te graven en deze te verplaatsen. De schildpad heeft de eieren te dicht bij zee gelegd en er is daarom een te grote kans dat ze door de zee worden weggespoeld. We nemen om beurten 2 eieren mee naar een plek iets hoger in de duinen, waar 2 andere vrijwilligers een nieuw gat hebben gegraven. De eieren voelen net als pingpongballetjes en drukken zelfs een beetje in als je erop drukt. 89 eieren verplaatsen we en het gat wordt weer dichtgemaakt. Dus wij hebben nu een beetje meegeholpen met het redden van 89 schildpadjes. We gaan hierna terug naar de van en komen pas rond half 3 thuis, maar wel met een geweldige ervaring!

Na Mon Repos komen we in Maryborough, de plek waar de schrijfster van Mary Poppins woonde. En natuurlijk gaan we even met het standbeeld van Mary Poppins op de foto.

De laatste dag eten we churros bij de Glass House Mountains en maken we daarna gezellig de auto schoon in de regen. Na een wasje, het gas bijvullen en een laatste nacht in onze van, nemen we na een geweldige maand afscheid van deze auto en verblijven we een paar dagen in Brisbane.

Onze volgende trip kan gaan beginnen, want van 2 maart t/m 1 april zitten we in Nieuw Zeeland en zullen we beide eilanden bezoeken met de Magic Bus.

Mijn locatie .

4 responses so far




4 Responses to “Vervolg van Cairns naar Brisbane”

  1.   Mariellaon 12 Apr 2012 at 11:19

    Lieve Linda,

    Wat een prachtige foto’s en je verhalen zijn ook erg leuk om te lezen. Wat een ervaringen allemaal.
    Tot gauw,
    kus
    mam

  2.   anoukon 07 Apr 2012 at 17:09

    Ha die Lin,
    Je verhalen blijven super!
    Maar ik begin je nu wel erg te missen hoor…
    Geniet nog even van de laatste weken en tot heel snel weer!
    Dikke kus

  3.   Mariellaon 27 Mar 2012 at 23:30

    Jeetje Linda, wat een ervaring. Wat geweldig die eieren. Jullie hebben goed werk verricht. Save the eggs! Geniet nog maar van jullie avontuur, het schiet al op. Groetjes, mam (ook aan Danny).

  4.   peteron 27 Mar 2012 at 19:15

    Linda, weer een prachtig verhaal. Als je al die tours en aktiviteiten bij elkaar optelt, dan heb je al heel wat gedaan. Volgens heb je voor 10 jaar excursies en aktiviteiten in een paar maanden gepropt. Leuk die schildpadden. Groetjes, Pa.

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>