Sep 28 2011

Tomatenfarm

Published by under Reizen,Tomatenfarm

Op donderdag 22 september check uit bij G’day, het hostel waar ik de afgelopen dagen heb gezeten. Vandaag ga ik naar de tomatenfarm. Ik was al m´n kleding samen met Rimke voor ik ga, zodat ik alles weer even schoon mee kan nemen. Nog even op zoek naar een slaapmatje, want het zou kunnen dat er geen bed voor me is op de farm. Bij de 5e outdoorwinkel vraag ik weer naar het goedkoopste matje wat ze hebben. De man zegt dat hij nog wel iets voor me heeft en komt terug met een 3/4 self-inflatebale kindermatje in het blauw met een gekko erop voor 15 dollar, dus ik vind het prima. I want that one.

Ik heb alles en ben er helemaal klaar voor. Op naar de farm. Ik moet de trein van 5.15 pm bij Centraal hebben. Ik heb dit gisteren al uitgezocht. Dat was ook wel leuk: ik was bij Kings Cross station op zoek naar een tijdschema van de trein naar Gosford, maar kon dit nergens vinden. Na 2 keer op de bel te hebben gedrukt bij de infobalie loop ik nog maar een rondje. Uiteindelijk komt er een man van het station naar me toe en vraagt of hij me ergens mee kan helpen, omdat ik al een tijdje rondjes aan het lopen ben… Nou graag :) Hij helpt me en geeft me een boekje mee met de tijden. dus dat is ook wel handig voor de terugreis.

Het is 16.00 u en ik loop met m’n backpack naar KingsCross Station… best zwaar zo’n volgeladen tas, maar het gaat best. Alleen met draaien, moet ik uitkijken dat ik geen mensen raak. Bij het station koop ik maar gewoon een kaartje bij het loket, een stuk makkelijker dan die automaten en dan weet ik ook gelijk dat het goed is. ik ga de poortjes door… en dan… weet ik niet waar ik heen moet. Er zijn 4 roltrappen. Welke zal naar het station gaan. Ik vraag een voorbijganger en de indonesisch uitziende man zegt dat ik acher hem aan moet rennen de roltrap af. Ik ga iets langzamer dan normaal met m’n backpack. En de roltrap is ook nog best lang. Als we bijna beneden zijn ziet hij dat de trein net wegrijdt en zegt hij dat we rustig aan kunnen doen, want over 10 min. komt er nog 1… Met m’n bezwete gezicht ga ik naast hem zitten op het bankje. Hij vraagt waar ik precies heen moet. Gosford. Hij heeft toevallig ook die trein nodig, alleen gaat hij er iets eerder uit. Wel heel fijn, want bij een station moeten we overstappen en als je de weg niet weet, is het allemaal moeilijk te vinden, maar daarom was ik ook zo vroeg weggegaan. Uiteindelijk kom ik een uur te vroeg, na een prachtig ritje aan op Gosford station, om 18.00 u. Kan ik mooi even boodschappen doen, want in Peats Ridge schijnt niks te zijn. Yeah! een Aldi, die is iets goedkoper dan de andere supermarkten.

Om 19.00 u zit ik te wachten op het bankje bij het station. Bobby, de man die me op komt halen, belt om te vragen waar ik precies sta. Ik zie 2 kleine Indische mannen mijn kant op lopen en denk dat dat ze zijn. Bobby? Yes. Het is inderdaad een kleine Indische man, zoals de jongen van de advertentie had gezegd. Hij heeft een vriend meegenomen. Ik stap achter in de auto, wat wel een beetje vreemd is, omdat ik deze mannen helemaal niet ken, maar na de verhalen van Steven geloof ik wel dat het goed zit. Ik krijg bij de supermarkt een ijskoffie van Bobby en een half uur later komen we bij de farm. Een grote loods met boven een kleine keuken waar een hoop andere backpackers zitten. Ik heb geen idee hoe het er buiten uitziet, omdat het al heel donker is. Do you sleep in the caravan? ‘I don’t know’  Do you have a tent? ‘No… ‘ Then you have to sleep in the caravan. Ok… Ik denk een caravan, ok dat klinkt goed. 2 Chinese meiden uit Hongkong gaan rond 2030 u naar hun caravan en vragen me of ik mee wil lopen. Nou graag, want er schijnen er 4 te zijn en ik weet niet in welke ik slaap. Nadat ik nog even naar de wc ben geweest (omdat ze zeiden dat die daar niet is) gaan we naar buiten. We lopen en lopen… en lopen… en eindelijk komen we na zo’n 15 minuten aan bij de caravans… als je ze nog zo kunt noemen… Fijn dat ik nog even naar het toilet ben geweest :) Ik krijg de eerste caravan. Er zit een deur in, die niet dicht kan en er ligt een matras. Ik heb gelukkig wel een lamp, maar dat is het.

Het is 2100 u en iedereen gaat slapen, want om 5.30 u ontbijten we en om 6.00 u begint de werkdag. Ik slaap heel slecht, omdat het echt ijskoud is en er veel wind staat. Om 5.30 u sta ik op en wil ik naar de loods lopen, maar… ik ben de weg kwijt. In het donker zag ik niet waar we liepen en ik heb geen idee waar het is. Om 6.00 u precies kom ik aan en ik ben net iets later dan de rest binnen. Een grote Indische man, Jasreeth,(we noemen het Jass) met een zwarte hoofdband, legt me uit wat ik moet doen, hij is onze supervisor. Even later sta ik tomaten (mona lisa’s) te plukken en tomaten te rollen aan touwtjes aan de bovenkant. We werken tot 17.00 u met 2 keer een kwartier en 1 keer een half uurtje pauze. Een lange dag dus. Het is erg warm en aan het eind van de dag ben ik lekker vies en bezweet. M’n handen (waar de meesten handschoenen voor hebben) zien er nu wel uit als groene handschoenen… Jammer dat ik ze alleen niet uit kan doen.

Voor een potje voetbal ben ik altijd wel in, ik ben toch al vies, dus dit kan er ook nog wel bij. Met een paar backpackers en Indische werknemers spelen we een uurtje voetbal. Het meest hilarisch vind ik nog de Indische man, die onze supervisor is, die hier de bal alle kanten zo ver mogelijk weg schiet en waar we opeens niet meer tegenop kijken, maar alleen maar erg om kunnen lachen. Na deze lange dag haal ik m’n spullen uit de caravan en zet ik alles in de keuken. Ik heb bedacht dat ik liever in de keuken slaap, dan de gammele caravan. We hebben hier trouwens 1 douche voor ongeveer 20 man. En iedereen wil na het werk natuurlijk douchen. Na 3 a 4 mensen is ook het warme water op en moet je weer 15 minuten wachten, dus het duurt even voor iedereen gedoucht heeft.

In de keuken slaap ik helaas ook slecht. Het is gelukkig wel warm, maar m’n matje is echt te dun. Ik ben opeens jaloers op m’n moeder die gemakkelijk op haar buik kan slapen… Inmiddels heb ik een matras uit de caravan gehaald en slaap ik met nog 6 mensen in een grote kamer in de loods. Prima!

De tweede dag werken was heel fijn, omdat het bewolkt was. Het is een prima temperatuurtje bij de planten en we rollen op ons gemakje de hele dag planten. We krijgen toch per dag betaald en niet per uut. En ook daarna weer een potje voetbal.

De derde dag is het koud! Iedereen is supervies, omdat we onkruid weg moesten halen bij de nieuwe tomatenplanten. Maar omdat het de hele dag regende, was alles nat en kruipen  door de modder is dat niet het fijnste werk wat er is. M’n schoenen zien er na 3 dagen niet meer uit. Dat is het eerste wat ik ga kopen als ik hier klaar ben met werken: Nieuwe schoenen. Na het werk mogen we met een Indische man mee in de bus om boodschappen te halen. Er gaan 6 mensen mee. Op de terugweg wil de bus niet meer starten. Na een paar pogingen doet hij het uiteindelijk, maar op de snelweg vallen de lampen uit… We komen maar net de berg op en ik heb het idee dat ik beter gewoon niet naar de weg kan kijken… Na een bocht naar links weet ik dat we de loods gehaald hebben.

Ik heb inmiddels 6 dagen gewerkt op de farm. De laatste 2 dagen waren het ergst, omdat we aubergineplanten hebben schoongemaakt. Deze zitten vol met kleine witte vliegjes en stof. Iedereen niest de hele dag en we werken met t-shirts over onze neus en mond. Terrible dus. Sommige mensen die hier komen werken houden het een paar dagen vol, omdat het zwaar werk is. 1 meisje ging zelfs na de lunch al weg. Maar we hebben nu een record met 2 meisjes die hier maar een half uur zijn geweest. Ze kwamen in rokjes en zagen de caravan waar ze in moesten slapen en hebben toen gelijk weer een taxi terug genomen. De mensen die er nu nog zijn, zijn superleuk! 4 Canadezen, 2 Cinese meiden, 2 Duitsers, 3 Belgen, een frans koppel en ik. En nog een stuk of 20 Indische mannen, maar daar werken we niet mee.

Ik moest gisteren bij Bobby op kantoor komen. ik dacht ojee…. Maar het was niks ergs: Of ik even wilde zwaaien naar zijn broer in India via skype ;) Ik heb daarna wel de internetcode gekregen van de company, dus dat is wel weer fijn. Ik blijf hier nog tot 9 oktober en dan vind ik het genoeg. Ik verdien rond de 100 – 120 dollar per dag. Gemiddeld €85 per dag. Ik heb nu in ieder geval m’n visum eruit en hierna zie ik wel of ik nog ga werken.

Foto’s van deze leuke farm komen nog.

Mijn locatie .

2 responses so far




2 Responses to “Tomatenfarm”

  1.   Peteron 28 Sep 2011 at 17:48

    Zo dat is beulen daar. Maar zo te zien erg leuk, vooral met zo’n internationaal gezelschap.
    Ben benieuwd wat je nog allemaal gaat meemaken.
    Pas op met voetballen, want voor je het weet heb je weer een andere blessure en daarvan heb je er genoeg gehad dit jaar.

    Veel plezier,

    cu

  2.   Sandraon 28 Sep 2011 at 10:10

    Wow Lin, wat een verhaal weer en wat pittig dat werken op de farm. Erg leuk om je verhaal te lezen en goed om te horen dat je het naar je zin hebt. Enjoy! Xxx

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>