Nov 10 2011

The Real Outback: Day 8!

Published by under Heading Bush,Reizen

Een nacht zonder beestjes en niet te warm of te koud, perfect. Jammer dat we alleen al om 4.45 u op moeten staan. Rick start de auto, zodat iedereen wakker wordt. Wassen, zonnebrand en go. Ik ben m’n bh kwijt. Met m’n zaklamp zoek ik overal, maar kan hem niet vinden. Ik heb m’n schoenen vannacht in m’n swag gestopt, omdat hier dingo’s rondlopen, maar m’n bh op m’n flap laten liggen… En nu is hij weg… Als we dus een dingo met een bh zien, weten we dat die bij mij op visite is geweest vannacht… ;) Even later vertrekken we op weg naar de Kata Tjuta. De naam komt niet uit Azië, maar is in Aboriginal taal. Deze rock is nog groter dan de Uluru en bestaat uit verschillende rotsen en daardoor ziet hij er heel anders uit. We maken foto’s van de zonsopkomst bij deze rots en in de verte zien we ook weer de Uluru.

Na wat foto’s gaan we terug naar de auto voor een ontbijtje. Het is koud en we zetten onze stoeltjes in de zon voor wat warmte. Om 8 uur starten we onze hike in de Kata Tjuta. Koud is het nu niet meer, vooral niet met al deze trappen en rotsen die we moeten beklimmen. Gelukkig is het nog vroeg en is er een klein briesje… Enorme rotsen en bergen zorgen ervoor dat wij mensen eigenlijk superklein zijn. Wat een klim, hijgend komt iedereen boven, maar het is het zeker waard. Wat een prachtig uitzicht. En helemaal bovenop de berg, kom ik Pieter tegen, die ook met Australian Backpackers is gekomen de eerste week. Wat is Australië toch klein ;)

Ons water is bijna op en we moeten nog een stukje. We maken het rondje af en zijn gelukkig voor 12en terug, want het begint nu echt warm te worden. Na deze warme tocht bezoeken we het culturele centrum van de Aboriginals, waar kunst en een hoop interessante verhalen hangen. Ik koop een kleine houten lizard, gemaakt door een Aboriginal, wat meteen een mooie herinnering is aan deze tour. We lunchen vervolgens in de buurt en iedereen ligt languit op een bank. Hoe verder we komen in deze tour, hoe vermoeider iedereen wordt.

Tijdens de hike hebben we ook weer veel lizards gezien en eentje die goed zat verstopt hebben we toch gevonden ;)

Dave en Karen gaan vandaag een helicoptervlucht maken over de Uluru, waardoor wij op de camping even tijd hebben voor onszelf voor we naar het winkelcentrum gaan. Als ik vraag: ‘What time do we have to stand ready?’ zegt Rick met 1 hand tegen z’n hoofd als een militair: ‘I am Linda and I stand ready whenever I’m ready’ en weet ik dat ik niet helemaal de juiste woorden heb gebruikt… Maar in NL zeg je toch ook klaarstaan… ‘No, you get ready’… oja, dat was het. Maar geen tijd dus…

Na alweer een douche, wat wel een luxe is, zijn Kate en ik klaar om naar het shoppingcentre te gaan. Maar waar is Pauline? We gaan naar het zwembad, maar daar is ze niet. Misschien het internet café, ook daar niet… Ze was ook niet in de douches. We rijden een rondje en komen vervolgens terug bij de douches waar Pauline rustig een douche neemt… Ja ze zag de auto niet en dacht, dan neem ik maar een douche…

We wachten even op Pauline en dan gaan we. Het winkelcentrum bestaat uit wel 5 winkels die vooral bestaan uit souvenirs die veel te duur zijn. ‘Is that a spider?’ Kate wil een knuffel pakken, maar ziet op het laatste moment dat het een spin in en springt een meter achteruit. Kate is echt hysterisch bang voor spinnen. Zelfs als het een knuffel is. Nog een wonder dat we er nog maar een paar tegen zijn gekomen tijdens de tour. Maar iedereen houdt er rekening mee, dus als we een spin zien, zeggen we niks. In de supermarkt komen we Dave en Karen tegen die net terug zijn van de helicoptervlucht. Karen staat nog te trillen op haar benen, ze heeft hoogtevrees, dus dat ze dit doet is een hele overwinning, maar natuurlijk wel supergaaf! Ze vonden het fantastisch!

Rick haalt ijs voor de koelboxen en inmiddels helpt iedereen automatisch mee. Ik pak een zak ijs, gooi dit een paar keer op de grond om het klein te maken en stop het vervolgens in 1 van de koelboxen. En met z’n allen gaat het ook een stuk sneller. Het is weer erg warm, maar toch gaan we al vroeg de auto in om zover mogelijk richting Kings Canyon te rijden en stoppen ergens halverwege om te slapen. Het worden de Liddle Hills. Een mooie naam voor een plaatsje waar niemand woont. ;)

Er staan hier wat bomen, dus het eerste wat we doen is brandhout zoeken voor het te donker wordt. Rick heeft weer een mooi plekje uitgezocht en het is zelfs een beetje fris. Vanavond staan er warps met kip, groente en mangosaus op het menu. ‘t is wel een compliment waard hoe goed het eten elke dag weer is en dat hebben we natuurlijk ook te danken aan Rick, die geweldig kookt.

De gitaar komt tevoorschijn en dit keer met liedboek. Ik ken een aantal nummers en zing deze samen met Rick. Otherwise, Overtake, mr Brightman en Fade into you. Het laatste nummer leert Rick me ter plekke en is prachtig. Het was een lange dag en iedereen om ons heen ligt inmiddels te slapen of… te snurken, dus gaan wij ook maar slapen. Morgen naar Kings Canyon!



Mijn locatie .

3 responses so far




3 Responses to “The Real Outback: Day 8!”

  1.   Peteron 22 Nov 2011 at 19:36

    Leuke verhalen en prachtige foto’s. Weet je zeker dat het een Dingo was?
    Doei, je vader

  2.   Dionneon 22 Nov 2011 at 19:21

    Geweldig Lin!

  3.   Mariellaon 22 Nov 2011 at 16:39

    We wachten iedere keer weer in spanning wat er komen gaat.
    Heerlijk om te lezen.
    Liefs
    mam

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>