Nov 04 2011

The Real Outback: Day 2!

Published by under Heading Bush,Reizen

De nacht was koud, maar m’n voeten zijn nog warm. M’n slaapzak is dus echt wel warm genoeg. Alleen m’n hoofd werd koud toen het vuur uitging, maar toen heb ik m’n flap over m’n hoofd getrokken en was het prima. De swag lag redelijk, ik moet er nog een beetje aan wennen, maar de eerste nacht in een ander bed is altijd even wennen. Om 6 uur wordt het licht en ga ik naar “Lizzy’s loo”, die net op dat moment bezet is… door Karen. Ik was al even wakker, want Pauline kwam, niet geheel zonder geluid, om 5.30 u het vuur aanmaken… We ontbijten rondom het vuur en het begint al wat warmer te worden. De swag kunnen we met de slaapzak erin oprollen en deze gaan bovenop de trailer. We ruimen alles op en om 8.15 u is alles ingepakt en vertrekken we voor een nieuwe dag.

Onze 1e stop is in Kanyaka. Een plaatsje waarin de sporen van Aboriginal ruzies zichtbaar zijn. De ruzies waren hier zo erg dat de mensen uit hun huizen zijn vertrokken. De muren van 1 huis staat er nog en bezoeken we. ‘t is een groot huis, maar nu meer een ruïne.

We gaan vandaag een tocht maken door de Flinders Ranges, een prachtig en ontzettend groot national park. Ik zit voor in de auto en ik kan je vertellen, dat is best relaxed vergeleken met achterin. De berg die we gaan bezoeken was vroeger hoger dan de Kilimanjaro, maar door weersomstandigheden en van alles en nog wat is het helemaal ingestort en is er een soort krater ontstaan. Het aboriginal verhaal dat hierbij hoort gaat over 2 slangen die een dorp bezoeken en alle mensen opeten. De sterren in de hemel zijn de ogen van alle slangen. De rand van de krater bestaat daarom uit 2 slangen, het mannetje en het vrouwtje. Wij beklimmen vandaag het mannetje… onderweg creeër ik nog een watervalletje, waar iedereen erg om kan lachen, behalve Rick, die dat heeelemaal niet hoeft te weten ;) En we komen uiteindelijk uit bij de kop van de man waar aboriginal schilderingen zijn gemaakt.

Zittend op de bankjes om uit te rusten, ziet Dave een stumpy tail lizard en pakt hem op. Natuurlijk willen Kate en ik dit beestje ook even vasthouden. Het is een schattig beestje, heel kalm en z’n buik is zacht. Z’n voeten doet hij heel schattig om z’n staart heen tegen elkaar aan. Een leuk beestje. Op de terugweg zien we nog een paar berggeiten en prachtige vogels. Zo heb je bijvoorbeeld de Galah, die lijkt op de Kaketoe, maar dan grijs met een roze buik. Mooi om te zien als ze vliegen. Een andere vertaling voor Galah hier in Australië is idioot… en dat voor zo’n mooie vogel…

Om 14.00 lunchen we. We moeten genoeg eten en drinken, want we hebben zo weer een hike van ongeveer 1,5 uur en vooral met de warmte verbrandt je meer dan normaal. We gaan naar het Walpena Pound National Park. Normaal kan je niet met je auto het park in, maar rick heeft een sleutel en ik mag, omdat ik voorin zit het hek openmaken. ‘See you’ roept Rick als hij voorbij rijdt, maar hij komt natuurlijk terug om mij op te halen. Het is een prachtig park. Een hoop bomen, ook veel die omgevallen zijn, en veel groen hier. We zijn nu in de “krater” van de berg. Kate en ik gaan voorop en we beklimmen de top van de berg. Na een snelle klim komen we bij een prachtig uitkijkpunt. Ik kan het vertellen en op foto’s laten zien, maar niks is mooier dan hier zelf te staan. Even later komt ook Pauline boven die vervolgens verdwaalt. Ze wil terug gaan, maar gaat totaal de verkeerde kant op. Ze is toch wel bijzonder…

Hé kijk daar. Ik zie een kop boven een struik heen en weer bewegen en als we goed kijken zien we dat het een emoe is. Hij is vlakbij. Even later zie ik dat hij 2 kleintjes bij zich heeft. Het moet daarom wel de vader zijn. De moeder laat de vader namelijk achter met de eieren en komt nooit meer terug. Ik wil dichterbij komen en sluip zo zachtjes mogelijk naar de emoe. Ik sta op 3 meter afstand en weet niet echt of ik nou bang moet zijn voor die scherpe snavel of niet. Bij elk geluidje kijkt de emoe op, maar het lijkt alsof hij me niet ziet als ik niet beweeg. Ik maak wat foto’s, ook van de kleintjes en ga dan toch maar weer terug. Wel heel bijzonder om dit van zo dichtbij te zien.

Dave, Karen en Rick zijn naar de lage uitkijk geweest en halverwege komen we elkaar weer tegen. We gaan door naar beneden en maken daar nog een prachtige wandeling waarbij we Joey’s (jonge kangaroo) en Skippy’s hard weg zien rennen voor 3 emoe’s, die echt boos zijn… Na de mooie tocht en wat interessante verhalen over koala’s, wombats, platypussen en Echidna’s komen we weer bij de auto en gaan we op weg naar onze kampeerplaats voor vanavond. We stoppen nog even bij een shop, waar we nog even gebruik maken van het toilet, want die hebben we nu niet meer bij onze kampplaatsen. Ik zie 2 kangaroe’s met elkaar spelen. Een Joey en een Skippy denk ik… ‘Look, they are playing!’ Rick zegt vervolgens: ‘Yeah, they are playing…’ En iedereen moet ontzettend lachen en ikzelf vervolgens het hardst, want als ik goed kijk zie ik dat het een mannetje en een vrouwtje zijn die inderdaad een ander soort spelletje aan het spelen zijn…

Ok, let’s go. Rick laat de banden een beetje leeglopen en dat betekent dat we nu wat meer offroad gaan en we dus hobbelige wegen tegen zullen komen. Na een paar minuten kom ik erachter dat ik een goede dag heb uitgekozen om voorin de auto te zitten. We scheuren echt over de weg en door de bergen en achterin wordt iedereen goed door elkaar geschud. Ik ben blij dat ik recht zit op een comfortabele stoel, maar ik zie ook precies hoe de weg loopt… Na een stukje rijden komt Rick er opeens achter dat een van de kleppen van de trailer open is. ‘Not again’. Het schijnt vaker te gebeuren en jahoor, we zijn een coolbox verloren. We rijden een heel stuk terug en vinden de coolbox met alles er nog in en een hoop toiletpapier langs de weg, wat ook uit de trailer is gerold. We ruimen alles netjes op en gaan verder door naar een prachtig gebied. In het dal zijn veel kangaroos en walibies. We zien de yellow feet rock Wallibie ook van heel dichtbij. Dit is heel bijzonder, want Rick heeft ze zelfs nog nooit van zo dichtbij gezien, en zoveel ook. 20 jaar geleden waren er nog maar 200 in heel Australië, dus dit is best wel speciaal. Ook zien we een Brown Snake over de weg kronkelen, maar wij zitten in de auto, dus ons kan niks gebeuren ;) Het is prachtig hier. De kleuren van de bergen en alles is zo enorm groot. Amazing!

Nu gaan we echt op weg naar onze kampplaats. De zon gaat bijna onder, dus we moeten een beetje haast maken. De sfeer in de auto is goed. Rick draait z’n aboriginal nummers en drinkt z’n rice milk. 1 van z’n verslavingen. Als je Rick ziet, zie je Rice milk (in z’n hand, op de tafel, in de auto… ) Achterin gaan ze nog steeds van links naar rechts, dus mijn plekje is duidelijk beter. We komen bij een laatste uitkijkpunt met een prachtige zonsondergang en Rick wijst ons in de verte wat onze kampplaats wordt voor vanavond. Daar ergens, in the middle of nowhere… We vinden een mooi plekje, niemand hier in de buurt, en slaan ons kamp op. De zon is prachtig nu en terwijl Rick het vuur aanmaakt maken wij nog een paar mooie foto’s van de zon. De lady’s is achter de grote boom (nu nog groot, hoe verder we naar het noorden gaan, hoe kleiner de bomen zullen worden) We hebben een heerlijke barbie vanavond midden in de Flinders Ranges. We drinken Ciders en Gingerbeer en het is het echt genieten. De gitaar van Rick komt tevoorschijn en het plaatje is compleet! Prachtige muziek speelt hij met z’n steel gitaar. Het is warm deze avond en nacht. Ik slaap weer naast het kampvuur met Kate en ben superblij dat ik deze tour heb geboekt.



Mijn locatie .

One response so far




One Response to “The Real Outback: Day 2!”

  1.   Natalieon 18 Nov 2011 at 10:05

    Woow Lin, zo gaaf allemaal!
    Erg mooie natuur en al die dieren, echt geweldig.
    Bij het stukje over die twee kangaroes moest ik wel erg hard lachen…
    Gezellig avonden daar, kampvuur, gitaar,
    Ik wens je nog veel typplezier voor de verhalen van de andere dagen, en heel veel plezier in de keuken!

    xx Natalie

Trackback URI | Comments RSS

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>